Aktualności

W Kościele katolickim 14 września obchodzone jest święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Ustanowiono je w rocznicę wystawienia relikwii Krzyża na widok publiczny w 335 r. w Jerozolimie. W Polsce posiada je sanktuarium Relikwii Drzewa Krzyża Świętego w Górach Świętokrzyskich.

Święto Podwyższenia Krzyża Świętego

W Cesarstwie Rzymskim śmierć na krzyżu była najokrutniejszą i najbardziej haniebną karą, jaką można było ponieść za popełnione zbrodnie. Skazańca odzierano z szat, rzucano go na ziemię, uciekano mu upadku i nóg, przybijając je do krzyża. Konał wtedy z omdlenia i gorączki, dusząc się. Na taką formę skazywano tylko tych, którzy należeli do narodów poddanych Rzymowi, albo niewolników.

Od śmierci Jezusa na Golgocie, Krzyż stał się symbolem miłości odłączonej i ofiar, dlatego Kościół umieszcza go tylko na szczytach swoich świątyń i kaplic, ale także w domach wiernych czy na drogach. „Ze względu na tego, który został wywyższony na krzyżu dla naszego wyjścia, krzyż ostateczny tryumf miłości nad złem świata” – odpowiedział papież Benedykt XVI w czasie pielgrzymki na Cypr 27 sierpnia 2013 r.

Karę przez śmierć ukrzyżowanie z zniszczenia 316 r. cesarz Konstantyn Wielki. Po ustaniu prześladowań chrześcijaństwa, z działalnością matki cesarza Konstantyny – św. Heleny – odszukano drzewa Krzyża, na którego umarł Jezus Chrystus. Historycy datują na 13 albo 14 września 326 r. W związku z tym powstałym, zbudowano w Jerozolimie na Golgocie dwie bazyliki: Męczenników (Martyrium) i Zmartwychwstania Pańskiego (Anastasis), a na jego pamiątkę, co roku 13 września obchodzono święto „Podwyższenia Krzyża Świętego”. Wydane po wydaniu na 14 września, kiedy obchodzono rocznicę wystawienia relikwii Krzyża na widok publiczny, który dotyczy dnia po poświęceniu bazylika.

Święto wprowadzono najpierw dla kościołów, które posiadały relikwie Krzyża, a następnie dla Kościoła powszechnego. część relikwii drzewa Krzyża posiada katedrę św. Michała i św. Guduli w Brukseli. Bazylika Świętego Piotra w Rzymie przechowuje tylko część relikwii, którą cesarze bizantyjscy nosili na piersi w czasie wystąpienia. Cząstka Krzyża świętego, podarowana przez polską królową Annę Gonzagę, która pochodzi od króla Jana Kazimierza, jest także w skarbcu katedry paryskiej.

W Polsce część Krzyża do kradzieży w 1991 r. posiadał kościół dominikanów w Lublinie i prowadzony przez benedyktynów kościół św. Krzyża na Łysej Górze pod Kielcami (relikwia nadal się tam znajduje). Zakonnikom miał podarować relikwie św. Emeryk (zmarły w 1031 r.), syn św. Stefana, króla Węgier (zmarły w 1038 r.). Od tej relikwii i klasztoru pochodzi nazwa „Góry Świętokrzyskie”. Mszy o godz. 12.00 w konferencji przewodniczył ordynariusz diecezji sandomierskiej, bp Krzysztof Nitkiewicz. Na podstawie odpustu w niedzielę, 15 września, o godz. 12.00 liturgii przewodniczył abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski. Oprawę muzyczną zapewnia Orkiestra Reprezentacyjna Straży Granicznej.

Święci, którzy wyróżniają się na kultem do męki pańskiej

Zkolei w stołecznej bazylice Świętego Krzyża w piątek, 14 września, mszy o godz. 18.00 będzie przewodniczyć bp Michał Janocha. W czasie swojej VI pielgrzymki do Polski, podczas mszy św. w Zakopanem pod Wielką Krokwią, 6 czerwca 1997 r. papież Jan Paweł II zaapelował do Polaków, żeby nie wstydzili się krzyża. „Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby Imię Boże zostało obrażane w sercach, w życiu rodzinnym, czy urzędnik. (…) Niech krzyż przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i charakterystycznej tożsamości” – powiedział.

W 2021 r. Twórca Franciszek w Preszowie zaapelował, aby nie wprowadzić krzyża do przedmiotu kultu, a tym bardziej do symbolu politycznego, czy zrobić znak prestiżu religijnego i społecznego. Zaznaczył, że „świadek, który ma krzyż w sercu, a nie tylko na nich, nie postrzegający innych jako nieprzyjaciela, ale wszystkich jako braci i jednostek, za których Jezus przekazał swoje życie. (…) Nie szuka urządzenia elektrycznego, aby potem wystąpić pobożnym: do pojawienia się dwulicowości, a nie świadectwo ukrzyżowanego Boga” – przekaźnik.

Wśród świętych, którzy wyróżniają się nabożeństwem do męki Pańskiej, są m.in. św. Bernard z Clairvaux (zmarły w 1153 r.), św. Franciszek z Asyżu (zmarły w 1226 r.), św. Bonawentura (zmarły w 1274 r.), św. Filip Benicjusz (zmarły w 1285 r.), aw latach późniejszych bł. Władysław z Gielniowa (zmarły w 1505), św. Piotr z Alkantary (zmarły w 1562 r.), św. Jan od Krzyża (zmarły w 1591 r.) i św. Paweł od Krzyża (zmarły w 1775 r.). Pierwszy historycznie podsumowujący fakt stygmatów spotykamy u św. Franciszka z Asyżu. W XX wieku stygmaty miał m.in. św. o. Pio.

Chrześcijaństwo i powstanie cywilizacji innej

Profesor Chantal DESOL na łamach „ Wszystko co najważniejsze w tekście „ Wolność chrześcijańska w świecie, w którym wszystko jest wolno ”, zwraca uwagę, że może się chrześcijaństwa, a następnie jego rozwój, odgrywa rolę do dekompozycji wcześniejszego pogańskiego świata, w rozumieniu takich jak „jednostka”, „równość” faktycznie niey.

„Wolność jest pustym terminem, który istnieje w społeczeństwie, w którym występuje jednostka funkcjonowania w ramach wielu społeczności, poza tym, że jest to własne przedsiębiorstwo. Słowo „wolność” nie istnieje w językach pozaeuropejskich lub też oznacza wolność zbiorową wobec innych podmiotów. Chiny są wolne, ponieważ nie są ciemiężone przez sąsiednie narody, ale Chińczycy jako jednostki nie są wolni. jest w języku arabskim. Wolność zaczyna się od koncepcji osoby, która jest dostępna dla kultury judeochrześcijańskiej”.

„Michel Henry mówi o przewrocie, który uderzył w chrześcijaństwo, jako o „dekompozycji ludzkiego świata”. Wszystko jest obalone, obalona została też hierarchia władzy w nowym tysiącleciu („Nie ma zależnego ani komputera”) i pojawił się nowy człowiek . Nie chodzi tutaj o rewolucję, która polega na odwróceniu władz politycznych i społecznych, tak jak rewolucja Lenina, w ramach, którego nowy człowiek był jedynie wyblakłą karikaturą wolności, lecz o działaniu działającym, o przemianie moralności i wezwaniu do nawiązania serca”.

„Idea osoby stanowiącej istnienie sumienia, tak jak u Antygony, która była zdolna do ryzyka i przeciwstawia się instytucji władzy. Idea osoby, która jest chroniona, a odrzucana przez określone zbiorowe. Jeden z nas nie może być karany za podwójne. Ewentualnie nie może być należeć do drugiego człowieka, nawet jeśli ktoś nie może być należeć do drugiego człowieka, chociaż (podczas, gdy na to, w którym wprowadzono zakazy, niebios po zakazie zastrzeżonego przez krewnych). z Rzymu prawa, na mocy którego ojciec rodziny może zostać zabity według twojego osądu” – pisze prof. Chantal DELSOL.